Autor: Robert Tomczyk
Mieszka w Japonii od 18 lat. Podróżując nie tylko po japońskich wyspach, ale po wielu krajach Azji odkrywa tajemnice kultury i obyczajowości tak odmiennej od naszej, europejskiej, rytuały ciągle żywe, jak choćby sztuka parzenia herbaty.

Fragment książki:

Przebieg parzenia herbaty oolong w stylu gong-fu
W zależności od liczby używanych naczyń i przyborów (która czasami przekracza nawet 20 sztuk) przebieg parzenia może zamienić się w nastrojowy, wyciszający spektakl. Również rodzaj pomieszczenia, w którym parzymy herbatę lub liczba gości ma wpływ na przebieg ceremonii.
Główne etapy przebiegu przygotowania herbaty:
1. Przygotowanie zestawu
– ustawianie naczyń i przyborów w ustalonym porządku. W zależności od szkoły czy tradycji przygotowanie zestawu może się różnić kolejnością ustawiania (od lewej lub prawej strony), rodzajem ceramiki, dekoracją itp. Dla przykładu – czajniczek ustawia się na specjalnej tacy z dziurkami (cha pan 茶盤) albo w odpowiednio dobranym talerzyku (cha huan 茶船).
2. Prezentacja liści herbacianych przed zaparzaniem
– do tej czynności używane jest naczynie (cha he 茶荷), do którego liście przenoszone są z puszki herbacianej ( cha-gang 茶缸 puszka z herbatą) za pomocą specjalnej miniszufelki-nabieraczki CHA CHI(茶匙). Goście mają możliwość podziwiania listków, a gospodarz przedstawia właściwości prezentowanego gatunku, zwracając uwagę na jakość herbaty, którą określamy poprzez obserwację suchych listków.
3. Przygotowanie naczyń do parzenia– gorąca woda powinna być przygotowana w dużym kamionkowym czajniku (zhu shui qi 煮水器).), z którego wlewa się wrzątek do czajniczka (cha fu 茶壷). Po kilku sekundach wodę z czajniczka przelewa się do czarek. Następnie wodę z ogrzanych czarek wylewa się do pojemnika-zlewki (shui yu 水盂), najlepiej za pomoc specjalnych szczypiec (cha diao 茶夾), chwytając nimi czarki. Używając szczypiec unika się oparzenia wrzątkiem, a wyparzone czarki są czyste. Czajniczek i czarki ustawia się na tacy z dziurkami (cha pan 茶盤), dzięki czemu nadmiar wody może swobodnie spływać do zbiorniczka stanowiącego podstawkę tacy.
4. Pierwsze parzenie
– listki herbaty przenosi się z (cha he 茶荷) do czajniczka. Przy tej czynności można użyć patyczka (cha shao 茶杓.), którym przesuwa się susz herbaciany do jego wnętrza. Niektórzy – żeby sprawnie i bezpiecznie przesypać listki – używają przedmiotu przypominającego lejek (cha lou 茶漏 ). Następnie czajniczek z herbatą zalewa się do pełna wodą o temp ok. 90oC. Woda powinna się przelewać, a jeśli na powierzchni pojawi się biała pianka należy usunąć ją patyczkiem (cha shao 茶杓). Potem zakrywamy czajniczek przykrywką i parzymy ok. 30–50 sekund, po czym przelewamy napar do dzbanka (cha hai 茶海), a jeśli nie ma takiego naczynia, to bezpośrednio do czarek. Niektórzy używają siteczka, które zatrzymuje małe kawałeczki parzonych liści. Czarki ustawiamy na podstawkach (bei tuo 杯托), które mogą być wykonane z metalu, drewna lub bambusa. Podobnie jak wszystkie przedmioty używane przy gong-fu cha powinny być wykonane z artystycznym smakiem.

 

O książce:

„Zapiski o herbacie” to efekt wieloletniego zgłębiania kultury herbaty i podróży w odległe regiony Dalekiego Wschodu, obserwacji lokalnych zwyczajów i rozmów ze znawcami – zarówno z nauczycielami różnych szkół sztuki herbaty, jak i z przedstawicielami miejscowych społeczności.
Jest też źródłem bardzo bogatej dokumentacji fotograficznej wykonanej osobiście przez autora w setkach miejsc, które zwiedził, uwieczniając często miejsca produkcji herbaty „od kuchni”.
Wiedza na temat krzewu herbacianego i jego wytworów przekazana jest w sposób przystępny i mimo dużej dawki wiadomości, nie jest dla czytelnika męczącą lekturą – przeciwnie prowadzi go w sposób lekki i relaksujący w bogaty świat herbaty. Spełnia ona w ten sposób zamierzenie jakim było oddanie „ducha herbaty”. Pojęcie „herbata” bowiem, obejmuje nie tylko napar z przetworzonych listków krzewu herbacianego – jest ono zjawiskiem tak wielowymiarowym, że mieści się w nim hobby, sztuka duchowa i użytkowa, filozofia, medytacja, kultura, sposób relaksacji, poszerzanie świadomości pozwalającej na odmienne spojrzenie na zjawiska przyrody zachodzące wokół i wiele innych wartości. Zgłębianie zagadnień związanych z herbatą otwiera nas świat różnorodnych doznań. W „Zapiskach o herbacie” możemy prześledzić jak nie wyróżniający się w bogatym świecie roślin, skromny krzew herbaciany wywarł olbrzymi wpływ na kulturę i obyczajowość krajów Dalekiego Wschodu i jak elementy kultury herbacianej zaczynają coraz silniej przenikać do krajów Zachodu.
Książka jest ponadto skondensowanym zbiorem zagadnień, poruszających duchowe, kulturowe a także praktyczne wiadomości o herbacie. Z jej kart czytelnik dowie się jak to możliwe, że z tego samego krzewu herbacianego można uzyskać wiele odmiennych smaków i gatunków, znajdzie praktyczne wiadomości na temat akcesoriów, sposobów traktowania i parzenia ponad 50 rodzajów herbat, a także będzie miał możliwość zapoznania się z oryginalną pisownią używaną w państwach z których dany gatunek pochodzi (co może okazać się praktyczne w podróżach).

format 21cm x 21cm, 168 stron, oprawa twarda, papier kredowy, dużo pięknych, barwnych fotografii 

rok wydania : 2009